Na een busreis vol geanimeerde gesprekken en versnaperingen arriveren we bij K20.
We vangen aan met een rondleiding over de tentoonstelling die de naam draagt: ‘van Etel Adnan tot Andy Warhol’.
We beginnen met Klee en eindigen bij Warhol. In een razend tempo informeert de kunsthistorica die ons rondleidt (groep 1 Deutsch) over de bedoeling van deze verzameling en de wijze waarop die wordt tentoongesteld. Per zaal zijn werken uit de vaste collectie niet chronologisch maar thematisch geordend. We leren over emoties die kleuren opwekken (Klee), de entree van het begrip compositie in een abstract schilderij (Kandisky) , Mondriaan die een grote stap naar abstractie zette in zijn werk, de manier waarop geschreven verhalen hun weg vinden naar kleur en abstractie (Adnan). De muziek in beeldend werk, de wedergeboorte van kleuren, de gelaagdheid en de verhalen in de werken, de gelaagdheid in het gebruik van materialen (Picasso’s collage). En de vaak ook activistische motieven van de kunstenaars.
Ik denk aan kunstgeschiedenis en mijn verhaal ….daar ligt nog veel lees-, denk-, en maak-werk.
Na een uur zijn we beland bij Andy Warhol.
Deze zomer keek ik een 6-delige serie op Netflix. The Andy Warhol Diaries. Een aanrader! Over het verhaal van een kunstenaar en hoe zijn omgeving er een verhaal over componeert. Nog steeds te zien.
Rondleiding groep duits
Wij bewonderen een prachtig geweven kunstwerk van Kandinsky. Geheel rechts anoniem in beeld gebracht de suppoost die op grensoverschrijdende wijze uitvalt tegen zijn collega …. de kunsthistorica die per ongeluk een onzichtbare grens aanraakt. Hij zorgt voor het enige unheimische moment op deze dag.
Naar Yoko Ono – Music of the mind
Persoonlijk maakte ik kennis met haar op mijn 7e jaar. Mijn ouders spraken tijdens het natafelen, waarbij steevast de krant op tafel kwam, verhit over een foto. Toen ik vroeg waar ze het over hadden zei mijn vader; ‘over twee provo’s die een hele week in bed liggen’. Ik keek naar de foto en begreep er niets van. Mijn vader deed ook geen moeite om het uit te leggen.
Zo wordt ze beschreven; componist, zanger, filmmaker, mensenrechten-, en vredes-activist, conceptueel kunstenaar.
In een fors tempo probeer ik alles te bekijken. Ik kom tijd te kort zoals velen van ons. Mindblowing!! en ik wist het al, zij was niet de vrouw van… Wat een heerlijk mens. Ik bekijk twee films waaronder: Bottoms 1966-67. Zij noemde het; ‘an aimless petition signed by people with their anuses.’
Dan fotografeer ik een aantal van haar teksten. Hierbij twee:
Dollar Piece 1963 spring
Select an amount of dollar.
Write it on a piece of paper.
Imagine all the things than you can buy with that amount. (a)
Imagine all the things that you cannot buy with that amount. (b)
Throwing Piece 1964 summer
Throw a stone into the sky
high enough so it will not come back.
Aan het einde participeren een aantal van ons ook in een werk.
Voort maken we om een heel aantal galerieën te bezoeken.
In Boa-basedonart maken we kennis met het werk van Maria Alexandra Mahlberg Tippel (Alexandra)
Het meest interessante vond ik haar Haushaltschriften waarin ze alles wat ze kocht noteerde en na vijf jaar berekende hoeveel geld ze aan welke artikelen had uitgegeven. Cigaretten! Ik moet echt stoppen met roken en niet in de eerste plaats vanwege de kosten!
Ook tekende ze tijdens elk telefoongesprek. Tekening vaak voorzien van naam en tijdstip gesprek. Haar verhaal! In Galerie Droste val ik voor Hendrik Plenge Jakobsen. The white light is artificial, and hygienic as heaven, 2010 Dan in Aura Kunstraum – Natalia Drabik (het schilderij) en Thomas Musehold (hangende sculptuur).
Mooi om te zien hoe de twee kunstenaars samengaan in kleur en verschillende materialen. Uiteraard had ik een foto moeten maken over hoe dat dan samengaat. Vergeten!
Tot slot een doek gemaakt op canvas en bewerkt met bleekmiddel. Gefotografeerd door het raam waardoor ik de naam van de kunstenaar niet kon lezen in de galerie waarvan ik de naam vergeten ben. Shame on me maar wel heel mooi vind ik.
De laatste halte van onze kunstreis is Philaria. On show: Cutting the puppeteer’s strings. Beeldende toepassingen met poppen en dieren. Lang gedacht en ik wil deze twee werken memoreren.
Fort – Archiv der sorgen 2023. Bewegende en sprekende raven vertellen elkaar, heel indringend, over hun zorgen terwijl ze op volle afvalzakken zitten. Gebaseerd op echte verhalen van mensen die anoniem hun verhaal mochten doen.
Dzama Marcel – titel en jaartal niet te vinden. Je kunt blijven kijken naar de thema’s de sculpturen en de platte figuren. Je ziet beeldende en podiumkunsten in een diorama.
The ‘last stop’.
Van Philaria naar Glas Lennarz, naar de bus. Wederom een reis met goede gesprekken en catering. In de eerste plaats wil ik ons docententeam danken voor de inspirerende dag en de goede organisatie. Wat is het fijn om met jullie op de NAU te studeren. Groet en voor iedereen mooie dagen en een nieuw jaar vol kunst maken en kijken.
Natuurlijk is dit een selectie van wat mijn ogen zagen. Het zou geweldig zijn om door alle ogen te kunnen kijken op een dag.
Ineke Tanis