Het hergebruiken van materialen om sculpturen te maken is niet alleen milieuvriendelijk, maar ook een uitdagende manier om iets te maken van wat ik gevonden heb.
Ik werk met elektriciteitsbuizen die ik in straatcontainers vind. De flexibele buizen zijn buigbaar, maar hebben ook een eigen wil. De buizen worden bochten en rondingen in het beeld, maar door niet alleen gebogen, maar ook rechte stukken en scherpe hoeken erbij te gebruiken komt er meer dynamiek en variatie in het werk.
Het frame van buizen wordt bedekt met een laag papier-maché, papier, textiel, foam of kunststof. Het specifieke karakter van de huid is bepalend voor de uitstraling van het beeld. De sculpturen krijgen een uitgesproken kleur. Ik onderzoek of ik meerdere kleuren in een werk wil combineren of dat het juist beter is me te beperken tot een kleur. Soms kies ik een matte, soms glanzende huid. De sculpturen worden gaandeweg groter en hoewel er ook nog steeds kleinere werken ontstaan, zijn de grootse werken inmiddels menshoog.
Ik heb een eigen beeldtaal ontwikkeld die kleurrijk én positief is. Mijn werk start met het materiaal, ik speel en experimenteer net zolang door tot ik de juiste vorm en kleur gevonden heb. Mijn sculpturen ogen abstract maar hebben organische vormen waardoor je die ook kan associëren met organismen of planten. Sommige beelden lijken wel in beweging te kunnen komen, aan de rol te gaan of weg te kunnen lopen.