Christine Award 2025

De juryleden Joanneke Meester en Popel Coumou hebben alle 41 inzendingen aandachtig bekeken.
Algemene opmerkingen over het ingezonden werk: De inzendingen waren heel divers, soms ook met humor. Je kon duidelijk zien dat er veel aandacht was besteed aan de ingreep maar dat er in een aantal gevallen vervolgens vergeten was goed naar de uitsnede van het beeld te kijken. Sommige inzendingen vonden ze te gemakkelijk; namelijk iets fotograferen wat er al was of een snelle foto van een object of kleine toevoeging. Andere foto’s vonden zij te verhalend en meer toevoegingen dan ingrepen in de architectuur die echt effect hadden op de ruimte. Veel commentaar kwam er op de compositie en kadrering van de foto, daar kan bijna door iedereen beter op gelet worden.

Nadat alle foto’s bekeken waren gaven ze elke foto een plus, min of een plus-min. In de tweede ronde gaven ze de overgebleven foto’s een plus of een min. De minnen vielen af. Er bleven toen negen foto’s over. Over deze 9 foto’s werd gediscussieerd. Toen viel af:

Er is over de ingreep nagedacht, maar helaas te weinig over de uitsnede van de foto. Het bevat te veel informatie waardoor het zijn kracht verliest. Beter nadenken over het kader. Dat zou het beeld spannender maken. nr 2 Angela van Zaalen.
Poëtisch beeld maar te verhalend, meer een toevoeging dan een ingreep in de architectuur. nr 20 Jantine Kremer.
Conceptueel mooi. Je moet het even goed lezen 😊 Het heeft humor maar het is meer een reactie op dan een ingreep nr 30 Nienke van der Maar.
Het is een interessant beeld dat de kijker in verwarring brengt, maar de kat maakt het te lief Nr 40 Sofieke Sparla

Angela van Zaalen ——————— -Jantine Kremer ————————— Nienke van der Maar

Toen bleven er zes over. Uiteindelijk viel af:
Met een simpele ingreep op een leuke manier gespeeld met de omgeving maar de ingreep was duidelijker geweest als er nog meer vlaggen in beeld waren, een verticale foto had beter recht gedaan aan de ingreep. Mooi concept ook, overeenkomst in vorm en tegengesteld van inhoud. nr 28 Mirte Gosker
Een interessant beeld vonden ze, maar ze kregen niet echt grip op de foto. Als het puur gaat om de abstracte compositie dan had er nog iets beter naar de vorm en compositie gekeken moeten worden. De compositie is op zichzelf nog niet sterk genoeg. Als het ging om de ruimte waar de ingreep (wellicht) gedaan is dan had dat duidelijker zichtbaar moeten zijn. nr 34 Paulien Koopmans.

Mirte Gosker ————————————————- Paulien Koopmans

Toen bleven er vier over, waarvan twee aanmoedigingsprijzen:
De opdracht is goed uitgevoerd. Het laat goed zien hoe een simpele ingreep veel effect kan hebben. Het is een soort droste effect op de deuren erachter. En het leuke is dat de ingreep ook verwijst naar een polaroidfoto. De nadruk op de ingreep was duidelijker geweest als de foto boven krapper was ingekaderd. Dat had het beeld qua compositie wat sterker gemaakt. Hij is nu nog wat willekeurig gekaderd. Het is de foto van Michiel Meeuse nr 24

De opdracht is heel goed uitgevoerd, een mooie en sterke ingreep buiten op straat. Alleen de compositie had beter gekund door het rechter stuk met het rode verkeersbord en de auto af te snijden, waardoor de aandacht nog meer uitgaat naar de ingreep en het blauwe verkeersbord nog meer bij het beeld gaat horen. Mirjam Koedoot nr 27

Michiel Meeuse ——————————————— Mirjam Koedoot

Toen waren er nog twee foto’s over.
De tweede prijs is een foto met een mooi samenspel tussen lijnen, schaduw en de ingreep. Een herhaling van driehoeken. Maar er waren een aantal vragen en opmerkingen: is er bewust nagedacht over het stukje links onder waar geen schaduw is, of was het toeval en is daar niet op gelet bij het fotograferen? Bij dit soort beelden is het belangrijk dat je elk detail goed bekijkt. Jammer dat de foto aan de rechterkant niet wat krapper is afgesneden, dat had de driehoek nog meer versterkt. Minder informatie op het beeld maakt dat je statement beter naar voren komt. De tweede prijs gaat naar Nicole Dijkstra foto nr 29

Nicole Dijkstra ———————————————— Uitreiking tweede prijs

In deze foto valt alles op z’n plek. Het idee is simpel, maar alles klopt: de kadrering, de keuze van de kleding, de kleur, de vormen. Er is goed gelet op de lijnen van het plafond, de ramen, de tafeltjes en het T-shirt. Het geheel versterkt de architectuur. Het is een ingreep waar van tevoren goed over nagedacht is. De Christine Award 2025 gaat naar Elke Vroemen, foto nr 8. Helaas was Elke er niet en hebben we haar gebeld om haar te feliciteren met haar prijs.

Elke wordt telefonisch gefeliciteerd ——————— Elke Vroemen