aficheIMG 20190629 WA0015 1leestafelafke en estherdorine 1annette en afkeafke marianMarianaugustjaap carla augustcarlacarla en wim DSC9520Marjan

Uitnodiging Eindexpo2020 Page 2Uitnodiging Eindexpo2020 Page 2

 

web voor en achterkant RGB

Juryrapport Christine Award 2020

Roland leest rapport voorEr kwamen 22 filmpjes binnen voor de Christine Award 2020: minder dan vorige jaren, maar dat zal wel aan de “lockdown” te wijten zijn. De opdracht was een filmpje van een minuut te maken, er mochten geen (zichtbare) cuts zijn, er moest één “voorwerp” centraal staan , en er moest van scene gewisseld worden. Een voor de hand liggende oplossing is dan dat de camera gaat bewegen. De jury, bestaande uit Myrte van der Molen en Johannes Langkamp, vond het opmerkelijk dat een aantal inzenders weinig met de opdracht gedaan hadden. Met name het wisselen van scene gebeurde vaak niet, of niet op een overtuigende manier. Bij ongeveer de helft van de filmpjes gebeurde dat wel: daar bewoog de camera, en werd er dus van scene gewisseld. De jury wil ook een opmerking maken over het gebruik van muziek, dat vaak het doel voorbijschiet. De muziek kleurt de waarneming van het filmpje op een dusdanige sterke manier dat het filmpje zelf moeite heeft om overeind te blijven. De muziek in het filmpje van Tom Godefrooij lijkt zelf gemaakt te zijn en past goed bij zijn film. Mariena award

Eervolle vermelding
Er is een eervolle vermelding voor Was, van Anke te Rietmole. Het is technisch goed gemaakt en de komst van de vogel is verrassend. De combinatie van film en animatie werkt goed. Het ziet er heel mooi uit, maar het is misschien wel wat te mooi, en er wordt niet van scene gewisseld.

Tweede prijs
Nadat een aantal rondjes kijken naar alle filmpjes vielen de meeste af en bleven er twee filmpjes over. O.W van Tom Godefrooij is grappig en alledaags. De zelfgemaakte (?) muziek sluit naadloos aan bij het verhaal dat verteld wordt. De camera volgt een kopje koffie en de ontknoping geeft een onverwachte draai aan het filmpje en is helemaal van nu. Een tweede plaats voor Tom Godefrooij! 

Eerste prijs en winnaar Christine Award
Het winnende filmpje geeft een heel originele draai aan de opdracht: het gevolgde “voorwerp” is een pictogram dat we allemaal kennen van een haperende computer. De camera wisselt niet alleen van scene maar maakt ook de sprong van de digitale naar de fysieke wereld en weer terug. De jury was nieuwsgierig of de gebruikte posters in het filmpje ook door de inzender gemaakt en opgehangen zijn, of dat die er al toevallig hingen en dat de kunstenaar daarop ingespeeld heeft. Hoe dan ook een helemaal verdiende eerste prijs voor One minute at the station van Mariena Steensma.

anke prijsPublieksprijs
Er hebben 75 studenten gestemd.
Marja van Bezu: 8 Nico van Oosten: 2 Charlotte Wijnbelt: 0 Andre Ploeg: 6 Mariena Steensma: 3 Karin de Bruine: 1 Froukje Willems: 2 Susanna Rijninks: 3 Astrid Leij: 0 Elly Swets: 3 Judith Spook: 6 Lotte Werkema: 0 Caroline de Geest: 1 Anke de Riermole: 18 Jeanet van Antwerpen: 1 Karin Keizer: 6 Willy de weert: 2 Marieke de Rooy: 4 Martine Hommes: 3 Evelien van Egmond: 3 Tom Godefrooij: 2 Riet Kersten: 1

En de winnaar van de publieksprijs 2020 is Anke te Rietmole

 



christine award webIeder jaar organiseert de NAU de Christine Award. Dit jaar wordt de Christine Award 2019 uitgereikt aan het beste 1-minutenfilmpje.
De opdracht was; maak een filmpje dat grappig of juist verdrietig is, overweldigend, saai, aangrijpend, vrolijk, persoonlijk, beschouwend, hilarisch of realistisch; het kan iets zijn uit je eigen omgeving, maar ook een collage van bij elkaar gezochte beelden; je kunt acteurs gebruiken, een performance doen, of een animatie, getekend of geschilderd, een stop-motion, kortom het kan van alles zijn.
Er zijn 2 criteria:
- Het filmpje mag niet langer zijn dan ongeveer een minuut.
- Het mag niet alleen maar een registratie zijn van wat je hebt gezien. (het moet een script als basis hebben)
Er waren in totaal 27 inzendingen, ingezonden door 1e, 2e, 3e en 4e jaars studenten.

De vak jury bestond uit: Esther van Casteren (winnaar van de eerste Christine Award) en Mirjam van Casteren (animatiefilmer en docent film)
De beperking dat het een scenario als grondslag moest hebben heeft geholpen, want de ingezonden filmpjes waren erg gevarieerd.

kijken naar de videos webjuryrapport webJuryrapport:
- In het algemeen viel op dat er in veel filmpjes geluid werd gebruikt en dat het opvallend vaak goed gelukt was, terwijl dat het moeilijkste is om film en geluid samen te voegen tot een geheel.
- Er waren veel leuke vondsten, maar jammer genoeg werden die vervolgens niet uitgewerkt. Ze bleven steken in het uitvoeren van een ideetje.
- De jury wil de studenten aanmoedigen een volgende keer iets langer na te denken, onvoorspelbaarder te zijn en misschien als het filmpje af is, er nog eens naar te kijken en het opnieuw te doen.

eerste prijs web1e prijs
Dit filmpje is intelligent gemaakt. Er is goed over nagedacht, al gaat het nergens anders over dan over zichzelf. Het heeft de opdracht heel letterlijk uitgevoerd nl dat het filmpje een script als uitgangspunt moest hebben. Ook in de vorm is dit consequent volgehouden.
De jury was het unaniem eens dat de 1e prijs gaat naar Judith Spook

tweede prijs web2e prijs
Afschuw en walging. Door de combinatie van geluid en beeld wordt dit opgeroepen, Daarna raak je gefascineerd (er zit ritme in) en wordt het verboden lekker. De 4 kaders in een vierkant doen denken aan de pasfoto’s uit een automaat, wat dan weer andere vreemde associaties oproept. Goed gedaan!
2e prijs gaat naar Cynthia van Wijngaarden

filmstill derde prijs3e prijs

Dit filmpje vertelt een verhaal. Er ligt zichtbaar een script aan ten grondslag. Het heeft een begint en een eind en een tussenstuk. Met simpele uitgeknipte vormen en plastic wordt een wereld in beeld gebracht. En al heb je geen idee waar je naar zit te kijken, je gelooft wat je ziet. De 3e prijs gaat naar Riet Kersten

publieksprijswebEervolle vermelding
Om dit filmpje werd hard gelachen. Er wordt de draak gestoken met het genre horrorfilm. Alles klopt daarin, het is vernuftig en goed gemaakt, met het geluid als drager van de beelden. Zelf het einde na de aftiteling doet mee. Er borrelt iets, maar wat? Dat is jammer, het blijft vooral een grap. De eervolle vermelding is voor Jacqueline van Benedek

Publieksprijs

Ook de studenten en docenten mochten hun stem uitbrengen. De meeste stemmen gingen naar het filmpje van Mariena Steensma.

overzichtanneliekjacqueline mayamayaJacquelinemaya judith tomgertruudtommargotlouise margotgrietje louisegrietjecynthiacynthia yvonneyvonnedymphiesaksiakaren saskiaKarenjudithsaskia

voorzaal2rien3melanie4kristel5miriam6ineke7 marleen8hester9susana en gea10susana12tineke 213christien en harm14harm515steven16agatha17agatha en anita11yes sirSaskiaKoster 201806304002

Eindexpositie NAU 2017 Groot Succes

Rond half 4 op zaterdagmiddag 24 juni staat de kade voor de open poort van Loods 6 gezellig vol. De wind van het open water is een welkome verkoeling voor de hitte die nog binnen in de grote loods hangt. Binnen staan rechts tafels opgesteld waar de studenten die hier afstuderen hun portfolio en visitekaartjes hebben gelegd. Links de bar waar het geroezemoes van de daar verzamelde bezoekers langzaam de grotere hal begint te vullen.

Guda Koster – docent en coördinator van de opleiding - zit tussen de afstudeerders en haalt herinneringen op aan de afgelopen 5 jaar. Voor de gelegenheid heeft zij haar nagels gelakt in het flessengroen van de NAU, tevens de kleur op de uitnodiging van de expositie. De uitnodiging is ontworpen door de zoon van Marjolein Pelgrum en vormt letterlijk het uithangbord van deze expositie. Strak en stijlvol en illustratief voor de organisatie van deze expositie waarin de docenten en de 17 afstudeerders weinig aan het toeval hebben overgelaten.

De maanden voorafgaand aan de expositie ontploft de groepsapp met als titel NAU eindexpo 2017. Op een gemiddelde dag heb ik 35 appjes met onderwerpen variërend van blaadjes munt voor in de thee tot wie er nog een kapstok thuis heeft staan. Maslow zei het al: je komt pas aan het hogere toe als aan de basisbehoeften is voldaan. Het is toch aangenamer om kunst te genieten met een gekoeld drankje onder handbereik.

Na 5 jaar Nieuwe Akademie Utrecht is dit het eindpunt. Het is een grote stap van de werkbesprekingen in de lokalen van Nimeto naar de presentatie van het werk hier aan de hoge witte muren van Loods 6. Het voelt als loslaten, nu mogen andere mensen iets van ons werk vinden. Door de samenstelling van Jans Muskee en Annemarie Spijker is het prettig dwalen door de ruimte, met een goede mix van plat vlak en ruimtelijk werk.

Deelnemend kunstenaar Lettie van Kuijvenhoven verwoordt het als volgt:
‘De “geile“ hoek van Rezie waar het manvolk zich aan kan verlustigen , is gelijk een sappige binnenkomer. Helemaal klasse. De houtskooltekeningen van Marjolein , waar je als kijker in kunt weg dwalen met steeds het gevaar dat je je kop gaat stoten.’

Ook de weekdagen na de opening op zaterdag zijn, op maandag (8 bezoekers) na, goed bezocht.
Ans Schrieks krijgt de volgende reactie van een kunstenaar die zij van LinkedIn kent:
'We waren er rond 15.00u er waren ongeveer 10 mensen. Er was een hartelijk welkom, er werd een boekje met info gegeven en toen we weg gingen werd ons iets te drinken aangeboden. Het was echt heel leuk en mooi'.

Terug naar de Surinamekade op zaterdagmiddag half 4. Ik sta tussen het publiek dat zich langzaam opmaakt om naar binnen te gaan, helemaal naar achteren waar de diploma-uitreiking plaatsvindt. Mijn mede-studenten hebben zelfs een podium gemaakt voor de gelegenheid.

ruudAlleen heb ik een appje gekregen dat mijn familie, vriendin en dochtertje van 6 maanden nog in de file staan. Ik kijk uit over het water en zie het blauwwitte pontje uit de verte naderen. Zouden ze daarop zitten? De kade is inmiddels leeg om mij heen.
Mijn broer is er al wel en komt me halen; “Ze staan op je te wachten.”
Als ik me door de verzamelde menigte achterin de loods werk heb ik het gevoel alsof ik in een film meespeel. Lachende gezichten draaien zich naar me toe. “Ben jij Ruud? Ze staan op je te wachten hoor.”
Eindelijk sta ik dan bij het podium waar achtereenvolgens Guda, Frans, Annemarie, Jans en Jos ons voor het laatst toespreken als docent.
Ondanks de warmte achterin de grote Loods zit de sfeer er goed in. Het is een mooi moment om het certificaat in handen te krijgen en hier en daar wordt een traantje weggepinkt. Huub Stijvers zet, na de docenten, in zijn uniform van het Leger des Heils nog wat strijdkreten op een rij en krijgt de lachers op zijn hand. Linda Leeuwenstein sluit af en bedankt de docenten voor hun inzet en toewijding van de afgelopen jaren.
Zoals ieder sprookje kent ook dit verhaal een happy end want mijn vriendin Julia en dochtertje Jasmijn redden het net op tijd voor de certificaatuitreiking. Ze zijn er getuige van dat alle docenten een doos met presentjes krijgen van ons, de afstudeerders, vanaf nu; kunstenaars.
De doos bij wijze van gebaar voor alles dat de docenten door de jaren heen voor ons gedaan hebben. Alle afstudeerders feliciteren elkaar. We hebben het gefixt. De kroon op ons werk. Fantastisch!

Ruud Lampe

overzicht1openingfionaAnsAstridgabylettiehuubbjannettelindaMargreetmarjolein astridmargaretmarjoleinrezieroelandruud>Susanfiona2paulien karingaby lettie

Foto's: Kristel ter Beek