Eindexpositie NAU 2017 Groot Succes

Rond half 4 op zaterdagmiddag 24 juni staat de kade voor de open poort van Loods 6 gezellig vol. De wind van het open water is een welkome verkoeling voor de hitte die nog binnen in de grote loods hangt. Binnen staan rechts tafels opgesteld waar de studenten die hier afstuderen hun portfolio en visitekaartjes hebben gelegd. Links de bar waar het geroezemoes van de daar verzamelde bezoekers langzaam de grotere hal begint te vullen.

Guda Koster – docent en coördinator van de opleiding - zit tussen de afstudeerders en haalt herinneringen op aan de afgelopen 5 jaar. Voor de gelegenheid heeft zij haar nagels gelakt in het flessengroen van de NAU, tevens de kleur op de uitnodiging van de expositie. De uitnodiging is ontworpen door de zoon van Marjolein Pelgrum en vormt letterlijk het uithangbord van deze expositie. Strak en stijlvol en illustratief voor de organisatie van deze expositie waarin de docenten en de 17 afstudeerders weinig aan het toeval hebben overgelaten.

De maanden voorafgaand aan de expositie ontploft de groepsapp met als titel NAU eindexpo 2017. Op een gemiddelde dag heb ik 35 appjes met onderwerpen variërend van blaadjes munt voor in de thee tot wie er nog een kapstok thuis heeft staan. Maslow zei het al: je komt pas aan het hogere toe als aan de basisbehoeften is voldaan. Het is toch aangenamer om kunst te genieten met een gekoeld drankje onder handbereik.

Na 5 jaar Nieuwe Akademie Utrecht is dit het eindpunt. Het is een grote stap van de werkbesprekingen in de lokalen van Nimeto naar de presentatie van het werk hier aan de hoge witte muren van Loods 6. Het voelt als loslaten, nu mogen andere mensen iets van ons werk vinden. Door de samenstelling van Jans Muskee en Annemarie Spijker is het prettig dwalen door de ruimte, met een goede mix van plat vlak en ruimtelijk werk.

Deelnemend kunstenaar Lettie van Kuijvenhoven verwoordt het als volgt:
‘De “geile“ hoek van Rezie waar het manvolk zich aan kan verlustigen , is gelijk een sappige binnenkomer. Helemaal klasse. De houtskooltekeningen van Marjolein , waar je als kijker in kunt weg dwalen met steeds het gevaar dat je je kop gaat stoten.’

Ook de weekdagen na de opening op zaterdag zijn, op maandag (8 bezoekers) na, goed bezocht.
Ans Schrieks krijgt de volgende reactie van een kunstenaar die zij van LinkedIn kent:
'We waren er rond 15.00u er waren ongeveer 10 mensen. Er was een hartelijk welkom, er werd een boekje met info gegeven en toen we weg gingen werd ons iets te drinken aangeboden. Het was echt heel leuk en mooi'.

Terug naar de Surinamekade op zaterdagmiddag half 4. Ik sta tussen het publiek dat zich langzaam opmaakt om naar binnen te gaan, helemaal naar achteren waar de diploma-uitreiking plaatsvindt. Mijn mede-studenten hebben zelfs een podium gemaakt voor de gelegenheid.

ruudAlleen heb ik een appje gekregen dat mijn familie, vriendin en dochtertje van 6 maanden nog in de file staan. Ik kijk uit over het water en zie het blauwwitte pontje uit de verte naderen. Zouden ze daarop zitten? De kade is inmiddels leeg om mij heen.
Mijn broer is er al wel en komt me halen; “Ze staan op je te wachten.”
Als ik me door de verzamelde menigte achterin de loods werk heb ik het gevoel alsof ik in een film meespeel. Lachende gezichten draaien zich naar me toe. “Ben jij Ruud? Ze staan op je te wachten hoor.”
Eindelijk sta ik dan bij het podium waar achtereenvolgens Guda, Frans, Annemarie, Jans en Jos ons voor het laatst toespreken als docent.
Ondanks de warmte achterin de grote Loods zit de sfeer er goed in. Het is een mooi moment om het certificaat in handen te krijgen en hier en daar wordt een traantje weggepinkt. Huub Stijvers zet, na de docenten, in zijn uniform van het Leger des Heils nog wat strijdkreten op een rij en krijgt de lachers op zijn hand. Linda Leeuwenstein sluit af en bedankt de docenten voor hun inzet en toewijding van de afgelopen jaren.
Zoals ieder sprookje kent ook dit verhaal een happy end want mijn vriendin Julia en dochtertje Jasmijn redden het net op tijd voor de certificaatuitreiking. Ze zijn er getuige van dat alle docenten een doos met presentjes krijgen van ons, de afstudeerders, vanaf nu; kunstenaars.
De doos bij wijze van gebaar voor alles dat de docenten door de jaren heen voor ons gedaan hebben. Alle afstudeerders feliciteren elkaar. We hebben het gefixt. De kroon op ons werk. Fantastisch!

Ruud Lampe

overzicht1openingfionaAnsAstridgabylettiehuubbjannettelindaMargreetmarjolein astridmargaretmarjoleinrezieroelandruud>Susanfiona2paulien karingaby lettie

Foto's: Kristel ter Beek

Nau digitaal web

troffeeIeder jaar wordt de Christine Award uitgereikt, dit jaar voor de beste foto. Alle studenten konden een foto inzenden. De inzendingen werden anoniem door een deskundige jury van buiten de NAU beoordeeld.
De jury bestond uit: Ilona Plaum beeldend kunstenaar, Jan Theun van Rees fotograaf/ beeldend kunstenaar en Hans Ligteringen fotograaf/beeldend kunstenaar.

Het juryrapport
publiekNadat alle 39 foto's een aantal keren bekeken waren, en er een  drie selectierondes waren geweest mochten de juryleden uit de 10 overgebleven foto's hun drie favorieten kiezen. Zij kozen dezelfde drie foto's uit. Toen barstte de discussie los, maar uiteindelijk werd unaniem de winnaar van de Christine Award 2017 gekozen. De andere twee delen de tweede plaats.

De jury vindt de werken zeer gevarieerd, in thema maar ook in kwaliteit zowel beeldend als technisch.
Wat de jury opviel was dat te veel geprobeerd werd als een fotograaf te fotograferen met alle valkuilen van dien, waardoor de foto’s te veel gaan lijken op plaatjes die je in tijdschriften ziet. De jury had meer eigenheid willen zien, dat er een eigen beeld wordt gemaakt.
TIP Zoek het de volgende keer dichterbij jezelf of je eigen werk.

 

De Christine Award is voor Gaby van Dongen.
1e prijs Gaby van DongenEen echte ‘mensenfoto’, die je tot het genre van de documentairefotografie zou kunnen rekenen. De foto heeft een emotionele connotatie, het geeft het intieme moment weer waarbij je de ander die slaapt van dichtbij gade slaat. De foto heeft een mooie compositie met een gewaagde uitsnede. Na een aantal horizontale lijnen in het beeld, ronden de rode tulpen met hun verticale lijnen het formeel goed af. De compositie laat ruimte over aan de toeschouwer om een eigen verhaal te maken. Best gewaagd om in een portret de nadruk te leggen op het voorhoofd, je wordt als het ware in haar hoofd getrokken. Technisch had de foto iets beter kunnen zijn.

Tweede prijs 2e prijs August Peters August Peters
Een geraffineerde, professionele foto die overal even scherp is, eigenlijk perfect, misschien wel TE perfect. Het lijkt alsof de fotograaf het beeld eerst toevallig gezien heeft en daarna in scene heeft gezet. Mooi hoe de twee personen in elkaar overvloeien. De foto refereert naar de mode en/of reclame wereld en kan daar zo gebruikt worden. Een gedeelde tweede plaats voor August Peters.




2e prijs astrid mourikTweede prijs Astrid Mourik
Retro was het eerste woord dat opkwam, associaties met nieuw babylon en Domela Nieuwenhuizen. Het werk spreekt tot een andere manier tot de verbeelding dan alle andere foto’s. Het abstracte beeld heeft een mooie gelaagdheid en roept verwondering op. Het werk is pretentieloos heeft een mooie compositie en laat veel open aan de toeschouwer. Het was de juryleden niet duidelijk of het echte toevoegingen zijn of dat er gefotoshopt is, maar voor het uiteindelijke beeld is dat niet erg. Jammer dat het formaat zo klein is. Een gedeelde tweede plaats voor Astrid Mourik

 

Ook alle studenten en docenten brengen hun stem uit en de voor de PUBLIEKSPRIJS 2017 publeiksprijs saskia koster
Het was een nek aan nek race tussen vijf foto's maar de uiteindelijke winnaar is Saskia Koster.

Alle 39 nzending kun je bekijken in de pdf.

SaskiaKoster speechSaskiaKoster cadeau docentenSaskiaKoster 9830SaskiaKoster 0001SaskiaKoster 9808SaskiaKoster 9826

SaskiaKoster 9795SaskiaKoster 9812SaskiaKoster 9792

SaskiaKoster 9797SaskiaKoster 0006

SaskiaKoster 9822SaskiaKoster 9814

SaskiaKoster 9831SaskiaKoster 9835SaskiaKoster 9871SaskiaKoster 9847

SaskiaKoster 9851SaskiaKoster 9946SaskiaKoster 0193 met Marjoke

Foto's: Saskia Koster

Uitnodiging eindexpo NAU 2016

Vier dagen Berlijn: vier dagen om weer eens ontdekken dat er een veelheid aan mogelijkheden is om je in kunst uit te drukken
Een verslag van Diny van der Aalsvoort en Annette Jaspers

27 augustus
De dag naar Berlijn begint zonnig en gezellig met zijn allen in de coupe. Helaas net voor Almelo dacht iemand anders: genoeg van dit leven. Meteen alles ontregeld. Ruim 4 uur vertraging. We kwamen om kwart over 8 's avonds aan bij het hotel. Snel de kamer bekijken, die was prima; fiets ophalen en lekker eten op een warme zomeravond. Op naar de kunst van Berlijn.

28 augustus
Op de fiets tijdens mooi en warm weer door mooie stukjes Berlijn, langs het Germania complex, waarvan nog een toren staat. De maquette van de stad kwam mede dankzij Frans, tot leven door zijn uitleg over de plannen voor een groots Berlijn dat gelukkig, behalve die proeftoren nooit werd uitgevoerd. We reden door een tot park omgetoverd stukje oud spoorwegemplacement. We passeerden de Spree die dwars door de stad loopt, het stukje Berlijnse muur dat bewaard is gebleven, de tentoonstelling onder langs de muur met de bezorgd makende, want zo parallel lopend met de plannen die je in Turkije ziet uitvoeren, verhalen over de gebouwen die over zijn, en de tot de verbeelding sprekende man die wist te ontsnappen aan een touw dat vanuit Oost Berlijn over de muur naar West Berlijn liep. IMG 637114232047 564552017003391 400050314571421165 o14117831 10210584465637560 9045957247401853621 n

Hoe kregen ze dat touw gespannen vanaf de verdieping in het oostelijke deel naar het westelijke deel vraag ik me nu af. We kwamen in vliegende vaart langs Checkpoint Charley en eindigden de tocht bij de KW Berlin Biënnale. Het gebouw van vier verdiepingen stond ingericht voor ons klaar. Indrukwekkende installaties, enge video's, maar ook hele mooie zoals die waarbij je omringd door water een futuristisch verhaal kreeg toegelicht. Ook was er beneden een aparte ruimte waar kunst, video's, foto's en attributen stonden voor een bevolkingsgroep waarvan ik me toen realiseerde dat het wel wit was allemaal in de andere ruimtes. Ik begreep het echter niet: de uitingen van de zwarte cultuur, niet rap maar wel mannen die je associeert met rap. De lunch was een korte onderbreking voor een volgend gebouw vol met kunst. Het eerste stuk was ingericht met de prachtige foto's van Cindy Sherman, de Me, my collectors room. Vooral de film stills vond ik geweldig. Ik had wel bij de kinderen willen zijn die de tentoonstelling bezoeken en vervolgens zelf met de attributen aan de slag gaan. Hoe leggen ze de foto's uit? Cindy zelf kon het tot stand komen van de foto's heel goed duidelijk maken in elk geval. De Wunderkammer was een bizar extraatje.
Met de fiets gingen we de hitte weer in door een ander stukje van de stad, in oostelijke richting. De Julia Stockek Collection mochten we bekijken: video installaties verdeeld over twee verdiepingen, maar er bleek nog een extra verdieping te zijn, met een wenteltrap omhoog naar een video over bondage. Die was het meest indrukwekkend zeiden Riet en Louise. Zelf heb ik de wenteltrap gemist, maar veel van de video's kon ik waarderen, die met de playmobils in vijf episodes, de documentaire over transgenders in een achteraf barretje in Los Angeles, de grote hagelstenen video. De veelheid aan mogelijkheden om video in te zetten om iets duidelijk te maken, is me van vandaag bijgebleven.

Prix de Joop

Juryrapport
De avond voordat de expositie opende, kwam de jury in galerie Sanaa bij elkaar. Ze liepen rond, keken, verbaasden zich en probeerden appels met peren te vergelijken, want dat was het volgens hun. Het werk van alle 6 de kunstenaars was zo verschillend dat het heel erg lastig was. Toch moesten ze, zonder overleg, 3 namen opschrijven, waarvan zij vonden dat ze nr 1, 2 en 3 waren. Opvallend was dat ze alle 3 dezelfde namen noemden. Twee zelfs in de zelfde volgorde.

overzicht expo prix de joopEsther van CasterenDetail Lineke Hansma

Ze vonden dat sommige werken tegen vielen in het echt, terwijl er andere waren die ineens heel goed bleken te zijn. Ontzettend positief vonden ze dat er door iedereen nieuw werk was gemaakt. Lineke kreeg een compliment omdat ze in 3 dagen in de galerie een installatie had gebouwd.
Wat de winnaars vooral van de anderen onderscheidde was een volwassenheid in beeldtaal, die consequent was, een stevigheid had en steeds een hoge kwaliteit bezat. Bij de anderen was dat nog te wisselend en/of te aarzelend.
Steekwoorden voor de winnaar: speels, humoristisch, intieme zeggingskracht, kent subtiele details maar is tegelijk groot gedacht, overtuigend geknutsel en een sprookjesachtige volwassen wereld.
De winnaar is Marit Dik

De winnaar Prix de Joop is Marit DikWerk van Marit Dik

Gedurende de expositie periode kon er ook gestemd worden door het publiek.
Dat deden er uiteindelijk 157.
Met een kleine meerderheid gingen de stemmen en dus de publieksprijs naar Neeltje Neeft.
Werk van Neeltje NeeftMarit Dik

UITSLAG SELECTIE voorronde PRIX de JOOP

De Prix de Joop is een prijsvraag voor alle studenten die bij de NAU zijn afgestudeerd, een kans om werk in een tentoonstelling aan een breed publiek te kunnen laten zien. De Prix de Joop is vernoemd naar docent Joop Stolk die al meer dan 30 jaar verbonden is aan de NAU.
Maandag 18 april is de jury voor de Prix de Joop bij elkaar gekomen om alle foto’s van het werk dat was ingestuurd te bekijken. De jury bestond uit: Berthe Schoonman (eigenaar galerie Sanaa), Roland Sohier (beeldend kunstenaar) en Chantal Breukers (beeldend kunstenaar).

Opvallend vond de jury dat er weinig schilderijen waren ingezonden en dat het geschilderde werk behoudend en niet verrassend was. Ook was de kwaliteit van de foto’s (documentatie) en de aandacht die daar aan besteed leek soms erg slecht. Terwijl het voor anderen weer moeilijk bleek om keuzes te maken en ze alles wilden laten zien wat ze maakten.

Tijdens de eerste ronde kwamen in alle stilte de werken voorbij. De juryleden moesten op hun eigen papier een plus, een min of een plusmin zetten. Daarna verzamelde Jans alle plussen en minnen. Degene met minimaal één plus ging door naar de volgende ronde en 3 plusminussen ook.
Toen bleven er nog 10 kanshebbers over.
Deze werden opnieuw bekeken en uitgebreid besproken.
4 vielen af, 4 gingen door en over 2 bleef gediscussieerd.
En omdat de jury er niet echt uit kwam en de 2 heel uiteenlopend werk maakten, werd besloten ze alle 2 door te laten gaan.

De genomineerden voor de expositie in galerie Sanaa zijn (in willekeurige volgorde):

Esther van Casteren
Lineke Hansma
Neeltje Neeft
Truus Waaijers
Jan van Leeuwen
Marit Dik

De jury is blij met de keuze en kijkt uit naar de expositie om het werk in het echt te kunnen zien. Ze zal dan weer wikken en wegen en uiteindelijk een winnaar kiezen.

Het werk van de 6 genomineerden zal vanaf 4 juni te zien zijn bij galerie Sanaa, Jansdam 2, Utrecht.
Zondag 12 juni is de finnisage met de bekendmaking van de winnaar van de Prix de Joop.
Tot die tijd kan ook het publiek stemmen voor hun favoriet.

Er waren 33 inzendingen.